Wat ik het mooie vind aan reizen is dat je andere mensen, culturen en gewoontes tegenkomt. Daarbij is het probleem wel vaak dat we maar een paar dagen aanwezig zijn en meestal 100 % van de onze tijd doorbrengen met vissen. De tijd om dus met andere mensen en culturen in contact te komen is altijd te kort. Maar ja, die foto’s en films van de visreis zijn toch het belangrijkst. De rest komt later wel en is bonus.
In Mauritius hadden we een hele fijne bonuservaring. Samen met vismaten John Smit en Thomas Sintobin waren we hier een week om de locatie goed in beeld te brengen. Na aankomst in Mauritius werden we naar onze locatie gebracht en gingen we naar de lokale supermarkt om boodschappen te doen. In een vrij toeristisch deel van het eiland stond er een grote Carrefour waarmee ook meteen de link van het eiland met Frankrijk duidelijk was.
Vlakbij zagen we een leuke bar waar we toch eerst maar even gingen lunchen want van al dat reizen krijg je trek. We kwamen terecht in een hippe tent met al even zo hippe maaltijden en dito prijzen. Nederlands niveau en dus niet echt voordelig en ook geen typisch lokale maaltijden maar hamburgers en friet. Maar goed we zijn op dat moment niet al te kieskeurig en we hebben serieus trek. Het leidde tot een “gemiddelde en niet overweldigede ervaring”. Enkel het uitzicht vanaf de lunchtent over de azuurblauwe zee was er een om te onthouden. Fenomenaal.
Hoe anders was de eettent die ons ’s avonds werd aangeraden door onze kapitein. We moesten onze straat uitlopen richting de drukke hoofdstraat en daar linksaf langs de kleine marktkraam met groenten en dan kwamen we terecht bij een betonnen ruimte die groen blauw was geschilderd en met TL buizen verlicht. Binnen stond een kleine bar en twee kale tafels met een paar stoelen en er hangt een grote ventilator aan het plafond. Op het terras stonden nog drie kale tafels en ook een paar, veelal verschillende, stoelen. Er was nog geen gast te bekennen en het was toch al 19.00 uur geweest. Binnen was het te warm en dus was het terras eigenlijk de enige plek waar je aangenaam kon zitten. Vanaf daar hadden we een prima uitzicht op de parkeerplaats en de drukke hoofdstraat. Hoe anders dan de lunch…
Typisch een eetgelegenheid waar je hard langsloopt als je hem tegenkomt. Maar hij was ons aangeraden door de kapitein en zo af en toe moet je niet eigenwijs zijn en luisteren naar wat anderen tegen je zeggen. Dus we namen plaats op het terras aan zo’n kale tafel waarna we al snel verwelkomt werden door een schattige oude dame van in de 70. Klein, krom, grote lach en we waren direct verkocht. Ze sprak een klein beetje Engels en ze was de vrolijkheid zelve. Waar we vandaan kwamen, hoe we hier kwamen, of we al lang op het eiland waren etc.
In het gesprek geeft ze aan dat ze dit restaurantje samen runt met haar zoon. Overdag is hij kapper en ’s avonds werken ze samen hier. De zoon komt op dat moment ook naar buiten en heet ons hartelijk welkom. Wat een immens vrolijke en vriendelijke mensen. En dan niet om ons te behagen maar oprecht en geïnteresseerd. Ik voel me in 1 klap compleet op mijn plek en op mijn gemak. Er daalt een bepaalde rust over me heen zoals ik die niet gewend ben op mijn visreizen. Want ik sta altijd “aan” en in mijn hoofd al bezig met de volgende activiteit die geregeld moet worden om het maximale uit de reis te halen. Het is voor mij een compleet nieuw gevoel maar ik geef me er volledig aan over. En het bevalt prima!
Op de menukaart staan lokale schotels zonder prijzen. Veel curries met kip, vis, rund etc. We bestellen een aantal verschillende gerechten en weten eigenlijk niet eens goed wat we besteld hebben. Maar na een vijftiental minuten staan er drie grote dampende borden voor onze neus en worden er op tafel nog enkele schalen met rijst en groenten geserveerd. En dan die geuren! Het feit dat we aan een drukke straat zitten naast een parkeerplaats ben ik al compleet vergeten en de geuren van de maaltijd overvleugelen met grote eenvoud de lucht van de voorbijrijdende auto’s en tuktuk’s. En dan die eerste hap is een absolute smaaksensatie. Ik ben wel wat gewend vanuit mijn opleiding aan de Hotelschool in Den Haag en alle vis- en privé reizen die ik heb ondernomen in mijn leven. Van geitenballen op het strand in Ghana tot aan het restaurant Ossiano in Dubai. Maar dit slaat werkelijk alles. Een absolute smaaksensatie die ons alle drie sprakeloos maakt. Heel even dan en nadat we allemaal onze eerste happen genomen hebben kijken we elkaar aan hoeven we niets te zeggen. Bij alle drie is het werkelijk een genot en we geven ons over aan de lokale smaken en specerijen. Wauw!
Na afloop zijn we werkelijk tonnetje rond want we hebben te veel gegeten maar het was dan ook zo enorm lekker. Met een grote glimlach kijken de kapper en zijn moeder naar ons en zien ons genieten. We vragen hem na afloop hoe hij dat toch allemaal voor elkaar krijgt? Hij verteld dat het af en toe behelpen is maar met drie pitten lukt het aardig. Drie pitten? Ja je hoort het goed en dan allemaal verschillende gerechten? Geen idee hoe hij het flikt maar dit was top.
Aan het einde van de zeer geslaagde avond kregen we ook nog een rekening gepresenteerd. We moesten nog geen 10 euro per persoon afrekenen en daarbij waren de drie biertjes / wijntjes die we elk hadden gedronken ook inbegrepen. Complete bijzaak natuurlijk maar ik had hier zonder omkijken zo het vijfvoudige voor betaald. In de avonden die volgen zijn we hier stamgast. En we nemen ook op twee avond zelf gevangen vis mee die in verschillende smaken wordt bereid. Iedere avond worden we weer verrast door de smaken en kunde van dit vrolijke stel. We hebben hier overigens nog wel 1 avond flink zitten balen. Dat was toen ze gesloten waren want toen moesten we ergens anders eten.
Oja, je zou het bijna vergeten. Het vissen was ook nog eens erg goed. We hebben mooie en grote GT’s gevangen maar ook veel andere soorten als bluefin trevally, dogtooth, haaien, snappers, groupers, bonito’s. Al met al een heerlijke locatie waar je kan genieten in een relaxte omgeving. Wil je meer weten over deze locatie kijk dan HIER.
