ZUID NOORWEGEN, LINDESNES, juni 2010
beste joris,
zoals beloofd zend ik u hierbij een beknopt reisverslag op.na een voorspoedige reis (alles perfect geregeld door u wat betreft overtocht met de colorline) komen wij aan in het huisje te ramsland .dit was echt een plaatje om te zien ,prachtige boot ,ligging 2 meter van het water.nu wat betreft de visserij de eerste drie dagen konden wij het fjord niet verlaten ivm wind.ter plaatse een belg leren kennen danny van wilrijk die al verscheidene jaren hier vist,die ons geholpen heeft in het fjord toch nog wat visjes te vangen.na drie dagen konden wij eindelijk op open zee geraken wat wij hier meemaakten was boven alle verwachtingen, koolvis zoveel je wilt ,mooie pollakken gullen maar omdat beelden meer zeggen dan woorden hierbij enkele foto's.gevist met shads 20 gr, en pilkertjes max 60 gr.nogmaals bedankt joris voor een prachtig geregelde visvakantie door u.met vr. groeten dolf,kurt,chris en stoffel
Heilbotsafari in havoysund , noord noorwegen mei 2010
Na een korte vlucht vanaf oslo landen we op alta, waar onze bus al klaar stond om ons naar onze eindbestemming een dorpje genaamd havoysund te brengen. na ongeveer 3 uur door de schitterende natuur van het hoge noorden te reizen ,doemde daar ineens tussen 2 bergen een vissersdorpje op en hier ging onze heilbot safari beginnen. na een korte uitleg over de regeltjes die hier gelden van de ter plaatse guide genaamd ulf, konden we onze eigen gang gaan. omdat we de hele dag gereisd hadden besloten we om onze visspullen alvast klaar te maken en de boot in te richten om de volgende dag hier geen tijd aan te verliezen .de volgende morgen stond er een strakke oosten wind en gingen we op advies van de gids rechtsaf de haven uit want je kunt hier ongeacht de wind eigenlijk altijd wel vissen, toch waren er vissers die het wel probeerden om in de volle wind te gaan vissen maar die kwamen al snel terug . al snel gingen de shads richting bodem om vervolgens weer langzaam naar de oppervlakte te draaien dit is de manier om heilbot te vangen volgens de gids, maar de shads en pilkers werden beneden direkt gepakt door kabeljauw, dit ging zo 3 dagen door we (mijn vaste vismaat op deze trips tevens mijn oom ) hadden wel snel door dat hier verschrikkelijk veel vis zat ,wel vingen we 3 mooie heilbotten tot z,n 10 kilo toen viel de wind bijna weg en konden we dus linksaf de haven uit en daar moesten we zijn volgens de gids ,we besloten om de hele nacht door te vissen want je weet het maar nooit met de wind, wij waren die nacht de einige vissers op het water en dit was tevens de mooiste nacht van de week want de zee leek wel een biljartlaken spiegeltje glad was hij met een klein beetje stroming perfekt
we hadden wat kleine koolvissen gevangen in de haven om de pilkers te voorzien van een strip vis om ook de machtige zeewolf te vangen en neem van mij aan je kunt er hier zoveel vangen als je wil, maar ons doel was de heilbot toen probeerde ik ook eens een hele koolvis aan een takel, laten zakken tot op de bodem en dan iets naar boven draaien en wachten dat duurde niet lang en de meters lijn verdwenen van de reel heilbot schreeuwde ik en op deze manier vingen we in totaal 9 heilbotten en de nodige kabeljauwen want die lusten ook graag een hele koolvis
we hebben een topweek gehad , je kunt op deze bestemming zoveel kabeljauw en zeewolf vangen als je wil en tevens zit hier vergeleken bij andere bestemmingen veel heilbot er zijn in deze week met z,n 8 boten een 70 heilbotten gevangen
bij deze joris wil ik je bedanken voor de goede begeleiding ( ons persoonlijk uitzwaaien vanaf schiphol) en natuurlijk de overige info. ps ik ga hier zeker nog een keer naartoe
de visgroeten van ronald
Vakantie Huis Stranda Mei 2010
Na lang wikken en wegen of we wel of niet gingen, hakten wij, Arent, Richard Hette en Auke, enkele weken geleden de knoop door: Onze eerste visreis zou in de eerste week van mei plaatsvinden, plaats van bestemming: Huis Stranda te Fetsund, Noorwegen. Heel lang vissen we nog niet op snoek maar het is de afgelopen maanden een grote hobby van ons geworden en we besloten op een visreis te gaan.
Na navraag bij enkele, in onze ogen, goede snoekvissers hebben we onze spullen besteld en kregen dit net voor vertrek allemaal binnen, waardoor de week voor de vakantie nogal hectisch was. Toch kregen we het voor elkaar om alles gereed te maken voor vertrek en om stipt zaterdag 00.00 mei vertrokken we voor de eerste etappe richting Frederikshavn waar de Stenaline Sage op ons wachtte. Rond half 7 ’s avonds kwamen we in Oslo aan, na een klein half uurtje rijden kwamen we in Fetsund aan. Wat als eerst opviel was dat het water laag stond, dit had volgens Gunnar, de eigenaar van het huis, te maken met de tijd van het jaar. Veel kracht om te vissen hadden we niet meer en besloten alles al klaar te maken voor de volgende dag. Na nog enkele biertjes gingen we op bed om de volgende dag vol energie te beginnen.
De eerste dag was het mooi weer, weinig wind en volop zonneschijn. Gunnar liet ons eerst de goeie plekken zien. Vooral de gaten moesten we proberen, het water was nog vrij koud en de snoek zou nog vrij diep liggen en vrij passief zijn. Om een uur of half 12 gingen we met twee boten het water op, vol frisse moed. Al snel kwamen we er achter dat het toch niet zo makkelijk vissen was als in de poldervaarten van Menaldumadeel. We wisten nog niet echt waar we de snoek moesten vangen en het was vooralsnog hopen op de eerste aanbeet. Veel zijn we ook niet gewend, de natuur was echter een troost, prachtig zoals het erbij lag. Na zo’n 3 uur vissen wisten Richard en Arent eindelijk de eerste snoek te verzilveren, een vis van zo’n 75 cm; gelukkig maar, ze zaten er toch wel!
Ook wij hoefden nu niet lang op onze eerste snoek te wachten, in de monding van het Oyeren meer klapte een snoek gigantisch hard op de bijhengel en de vis zwom voor zijn leven. Na alle andere hengels ingehaald te hebben konden we veilig aan de dril beginnen, na een mooi gevecht wisten we de snoek te landen en de maat viel enigszins tegen: 76 cm. Na zo’n aanbeet gingen de gedachten al uit naar iets groters en we vroegen ons af hoe grotere snoeken wel niet zouden vechten.
We besloten na deze snoek weer stroomopwaarts te trollen, waarmee we nog een snoekje van 32 cm wisten te verleiden. Nu bleek dat het verloop van de bodem zeer grillig was. We liepen vast op een stuk waar het 5 meter eerder nog zo’n acht meter diep was. We besloten even te gaan werpen met softbaits. Hier hadden we nog niet eerder wat mee gevangen maar we beredeneerden dat we ze al zinkend naar de bodem langzaam konden op tikken. Dit duurde niet lang of leverde ook een succes(je) op; een snoek van een kleine 60 cm zag in het blauw-witte stuk rubber een lekkere versnapering maar verkeek zich hierop
Nadat we Arent en Richard tegenkwamen wisten deze ons te vertellen dat zij in een kort tijdsbestek hun totaal op zeven hadden staan. Ook wij wisten nog een aantal snoeken te vangen en zo ook het dagtotaal op zeven te brengen. Echt reuzesnoeken waren het niet maar goed; iets is beter dan niets! We waren deze dag wel tot de ontdekking gekomen dat de snoek vooral op sterk aflopende stukken lag.
De tweede dag was het een zelfde type weer als de dag ervoor; rond een uur of 11 gingen we weer op pad en wisten beide na twee minuten trollen al een snoek te haken. Een mooie 70-er en 80-er waren degenen die ons kunstaas voor een vis aanzagen. Weer een kwartiertje verder stond de teller al op 4. We dachten nu het raadsel der snoeken in Noorwegen opgelost te hebben en aan de lopende band te gaan vangen. Zoals wel vaker blijkt komt hoogmoed voor de val. Met onze oppurtunistische manier van vissen kwamen we vaker vast te zitten dan ons lief was en dit kostte ons een aantal stukken kunstaas. Toch wisten we op het einde van de dag nog mooie snoeken te vangen, waaronder een aantal 70-ers en 80-ers met als uitschieter een snoek van exact 90 cm, een nieuw PR
Na de dag toch nog redelijk positief afgesloten te hebben, konden we de boten met een gerust gevoel de kant op tillen.
De vierde dag was het tegenovergestelde van de dag ervoor; prachtig weer met een, in tegenstelling tot eerder in de week, zuidelijke wind. In Menaldum hadden we al enkele ervaringen met mooi weer en weinig vangen, ook vandaag zou zo’n dag worden. In totaal wisten we drie kleine snoekjes te vangen die het opmeten eigenlijk niet waard waren. In de andere boot bleven ze zelfs steken op de hatelijke nul. Ook de vijfde dag was een zelfde dag waarin alleen het weer mee zat. Dit leverde enkele fraaie plaatjes op.
De vangst hield echter niet over: wij wisten trollend een snoek van 76 cm te verleiden tot een aanbeet en in het andere bootje werd al werpend met een shadje een snoek van zo’n 70 cm gevangen. Ook waren er weer een aantal missers. Na een tweede slechte dag vergaderden we over waar het aan zou kunnen liggen: de wind kwam nu uit het zuiden, het was warmer dan de dagen ervoor, gewoon geen honger of….. We gingen die avond Lilleström, een leuk stadje 10 minuten rijden van het huisje, even in om ons verdriet te verwerken. Hier was het gezelliger dan verwacht, waardoor we enigszins vertraging op liepen op de volgende dag. Dit zou onze laatste visdag zijn en we hoopten nu weer goed te vangen. Het was iets bewolkter en de wind kwam weer uit het noorden. Onze theorie over het feit dat het met noordenwind beter vangt kwam uit. Over de hele middag wisten we in totaal nog zo’n 15 snoeken, variërend van 65 cm tot 90+ te verleiden. Zo konden we onze vakantie toch nog positief afsluiten.
Al met al een vakantie om niet snel te vergeten. Om op een eerste visreis met relatief weinig ervaring zo’n zestig snoeken van aanzienlijk formaat te vangen vinden wij een goede prestatie. Wat opviel was dat de snoek vooral bij de aflopende stukken lag te wachten op een over- of langs zwemmende plug. Vooral trollend wisten we de snoeken te verleiden, waar ook werpend en jerkend een klein aantal snoeken werd gevangen. Gunnar vertelde ons ook nog dat we vrij vroeg waren, de winter was nog maar net voorbij, waardoor de snoek dieper ligt dan normaal in mei. Ook stond het water eigenlijk nog te laag om volop te kunnen snoeken ( zie foto hieronder). De snoek van 1.14 m was echter één van de groteren die in de regio bekend staan. Als we een paar weken later waren geweest, zouden we in een tijd komen waarin de 100+ zeker haalbaar moest zijn. Misschien voor volgend jaar?
COSTA RICA MAART 2010
Stakingen, vertragingen, vermiste bagage, missen van de ferry. We hebben er wat voor over gehad om er te komen, maar toen we er waren……!!!
Het eerste moment realiseer je hoe verwent we zijn met al onze westerse luxe, het tweede moment bedenk je dat je dat allemaal niet nodig hebt. En dan………..zit je midden in de jungle!!! Precies zoals wij het hebben wilden!
De 1e dag hebben we rustig aangedaan om te wennen aan het klimaat en de omgeving. In de namiddag hebben we samen met Thomas een proefvaart met de Mono Congo gemaakt.
De volgende dag werden we perfect op tijd gewekt, door……de brulapen, ze zaten recht boven ons in de bomen. (wat kunnen die beesten een keel opzetten zeg!) Om 5.00 uur uit bed, gevolgd door een heerlijk (naar onze wensen) ontbijt en om 6.00 uur vertrekken. De zon kwam net om de hoek kijken, wat gelijk al een aantal mooie plaatjes opleverde.
Het verdere verloop van onze vakantie is heel goed gegaan, ware het niet dat er regelmatig noordenwind was. Hierdoor zijn we diverse keren genoodzaakt geweest om in plaats van offshore te vissen, inshore te gaan. Dit vonden we uiteraard niet leuk, maar onze veiligheid stond voorop. De golven sloegen in onze gezichten. En…. dan heb je bonito’s nodig en laat deze nou net op die dagen moeilijk te vangen zijn. We vingen tig andere vissen maar deze aasvissen lieten zich niet haken. Hoe frustrerend kan zoiets zijn! Dan is het zoeken naar alternatieven een uitdaging. En met tonijn kun je ook goed vis vangen. Needlefish is er dol op! En ook bodemvissen is de moeite waard.
Gelukkig hebben we de vissen gevangen waarvoor we gekomen waren. Een aantal zeilvissen, roosterfish, snapper, needlefish. Gigantisch om een zeilvis te zien springen, vlak voordat je hem binnen haalt. Hoe heerlijk is de krachtmeting met een roosterfish. Wat een spektakel om te zien hoe hele scholen jack travelly’s door het water joegen, met ons in de achtervolging. Wat hebben wij onze armen lam gegooid met poppers en rapala’s. Ook blackfin tuna had er zin in en hapte gretig toe. Hoe fantastisch is het om te zien hoe schildpadden en dolfijnen om je heen zwemmen. Manta rays 2 meter hoog te zien springen. En het gevoel van pure vrijheid, jij, je boot en de zee, verder niemand om je heen. Dit is onbetaalbaar, PURA VIDA!
Lunch op de boot nabij monkeyeiland, waar je, als je geluk hebt, de apen ziet rondspringen. En het geluk was duidelijk met ons. Wilde apen die uit je hand eten, wanneer maak je dat nou mee? Naast het vissen is er zoveel te zien, we hadden tijd tekort.
Vigdis en Thomas zorgen ervoor dat het je aan niets ontbreekt. Zij willen dat je de beste tijd van je leven hebt. De persoonlijke aandacht die ze je geven is helemaal top. Dit maakt dat je je echt thuis voelt. En Joris opnieuw hartstikke bedankt voor alles, je hebt deze keer een gouden stek gevonden. Wij willen héééééééééééél graag zo snel mogelijk terug!!! Het liefst morgen al!!!!!
Muchas gracias,
Tony en Wilma